:: บ่นไปเรื่อย หมายเลข 1 ::

posted on 26 Jul 2009 00:27 by faypenchy
  ขอเกริ่นนำด้วยใบหน้าอันเต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำตา
ณ จุดนี้ อยากจะร้องตะโกนบอกฟ้าเหลือเกินว่า เหนื่อยเว้ยยยเฮ้ยยยย!!!!!!
โฮกกกกกกกกกกกก อาทิตย์ที่แล้ว เปื่อยแบบที่เรียกได้ว่า ตั้งแต่เกิดมาเป็นคน
ไม่เคยเปื่อยยุ่ยแบบนี้มาก่อน
เรื่องของเรื่องคือ.....
วันใดซักวันนึงเมื่อซักอาทิตย์ก่อนๆ แบบว่างานล้นเกินมากๆ ถึงขั้นกินข้าวเที่ยงเอาเมื่อบ่าย 3 ...
และข้าวเที่ยงที่ว่า ช่างน่าอนาถเกินกำลังจะรับได้
สิ่งนั้นคือ....(เสียงมโหรีประโคม) นิชชิน คัพนูดเดิ้ล รสต้มยำแสนแซ่บ
แต่จุดนั้น บอกตรงๆ ว่าแซ่บไม่ออก ยืนกดน้ำร้อนลงถ้วยด้วยมืออันสั่นเทา
คือโคตรหิวจิงๆ ไม่ติงนัง  วันทั้งวัน มีชีวิตอยู่ได้ด้วยบะหมี่ถ้วยเดียว...
วันต่อมา
ตื่นขึ้นมาด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ตั้งปลุกไว้ ลืมตาปุ๊บ...ห้องนอนหมุนติ้วๆๆๆๆ นาทีนั้นคิดออกอย่างเดียวว่า
จะส่ง sms ไปบอกบอสว่า "พี่ค่ะ วันนี้หนูสายนิดนึงนะ" กะว่าขอนอนต่ออีกหน่อย ค่อยลุกไปอาบน้ำอาบท่า
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ไม่มีอะไรดีขึ้น .....
ลืมตาขึ้นมา ห้องยังคงหมุนต่อไป หมุนไม่หยุด หมุนหลายรอบมากๆ
ตัดสินใจว่าลางานดีกว่าเว้ย เดินไม่ไหวแน่ๆ
ต่อไปนี้เป็นบทสนทนาระหว่างนายจ้างและลูกจ้าง
ลูกจ้าง: พี่...หนูลุกไม่ไหว ตื่นมาแล้วห้องมันหมุน เวียนหัวมากๆ จะอ้วกอยู่ละ
นายจ้าง: เมื่อคืนแกไปกินเหล้ามาใช่มั้ย??
ลูกจ้าง: .........................
นายจ้าง: .........................
ลูกจ้าง: หยุดวันนึงนะคะ ขอบคุณมากค่ะพี่.....
. . . . . .
ง่ะ....บอสคะ หนูไม่ใช่ลำยองนะคะพี่
วันนั้นรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งตั้งใข่ จะเดินไปไหน ต้องเอามือเกาะไปทั่ว
มานั่งวินิจฉัยโรคด้วยตัวเองว่า เราคงพักผ่อนน้อย กินน้อย (แต่ไมอ้วนจังฟร่ะ?) อะไรเทือกๆ นี้
แม้จะคิดว่าพักผ่อนน้อย แต่ก็ยังแคร์ไข้หวัด 2009 อยู่
กลัวเหลือเกินว่าจะไปติดเชื้อมา กลัวมากมาย
วันต่อมา ไปทำงานด้วยหน้าตาที่มึนที่สุดในชิวิต คือ ใครๆ ก็ดูออก ว่าอีนี้ป่วยแน่ๆ
แต่ทว่า ท่านนายจ้างกลับมองไม่เห็นสิ่งนั้น ยังคงป้อนงานให้อย่างไม่ลดละ
ให้งานอย่างสม่ำเสมอ เสมือนให้ผงเร่งวุ้นปลาทอง
แถมมีโปรโมชั่นพิเศษ นัดลูกค้าให้แบบบอกล่วงหน้าแค่ 5 นาที
และยังไม่พอ ท่านนายจ้างยังสาดประโยคเด็ดใส่แบบไม่แคร์สังคมว่า
"เหนื่อยมั้ยแก ไม่เหนื่อยนะ ชั้นรู้ว่าแกทำได้"
. . . . . .
ขอบคุณที่ไว้ใจหนูขนาดนั้นค่ะพี่
. . . . . .
สภาพโต๊ะทำงาน
. . . . . .
ฝากไปถึงมนุษย์เงินเดือนทุกคนด้วยนะคะ
อย่าทำงานเพลินจนลืมดูแลตัวเอง
เด๋วโลกจะหมุนติ้วแบบเราเน้อ...เฮ้ออออ เหนื่อยเว้ยยยย

Comment

Comment:

Tweet

สู้ๆ surprised smile

#7 By Tide on 2010-07-05 13:13

กรี๊ดดดดด โดนประโยคเดียวกันราวกับเจ้านายคนเดียวกันเลยค่าาา ที่สำคัญกว่านั้นคือประสบปัญหาหัวหมุน ห้องหมุนเหมือนกันค่ะ แต่ไม่ได้เป็นหวัด คือเข้าใจว่าโดนคอมโบสามทุ่มนอนสต๊อปไปหนึ่งเดือน + น็อกรอบ 36 ชั่วโมง ก็เลยออกอาการน่ะค่ะ โอว.... มีเพื่อนร่วมชะตากรรมแล้วสินะคะ งั้นขอแอดบล็อกเลยละกันนะคะ 5555confused smile

#6 By จิงศรี on 2010-04-15 23:43

เห้อ...งานเยอะ คนยอะ เบื่อจัง
แต่การ์ตูนน่ารักจังเลยอ่ะคะ แหะๆๆ

#5 By H >DW on 2009-09-23 10:51

อย่าโกหกๆ จริงแล้วไปกินเหล้ามาใช่มั้ย

#4 By คนข้างกาย (58.9.178.80) on 2009-08-19 14:24

เอ้ย พี่ฝ้าย แวะมาๆ
บล็อคน่ารักมากอ่ะพี่ ><
สีหว๊านหวาน ชอบบบบบบ cry

#3 By b e e c l a s s i c * on 2009-08-18 19:48


เราเพิงเห็นอีเมลที่ส่งมาให้เราอะค่ะ
ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ ของหมดแล้ว
แต่เดียวเราขอส่งของอย่างอื่นไปแทนนะค่ะ
เป็นการขอโทษน้อ
รอรับได้เลยค่ะconfused smile sad smile

#2 By __ลิงย้วย__ on 2009-08-12 14:39

sad smile รกพอกะเราเลย

#1 By __ลิงย้วย__ on 2009-07-26 14:16